رد کردن لینک ها

بهداشت روان

در اواسط قرن نوزدهم، ویلیام سویدر William Sweetser  اولین کسی بود که اصطلاح «بهداشت روان» را به کار برد که می توان سویدر را پیشرو در رویکرد های معاصر برای مشارکت در ارتقاء سلامت مثبت روانی در تاریخ روانشناسی و پزشکی عنوان کرد. اسحاق ری Isaac Ray، یکی از بنیانگذاران و رئیس چهارمین دوره انجمن روانپزشکی آمریکا، تعریف بهداشت روان را به عنوان “هنر حفظ و مراقبت از ذهن در برابر همه حوادث و تأثیرات زندگی اعم از غم و شادی” انتشار داده است.

بهداشت روان از زمانی اعتبار یافت که موضوع بیماری های ذهنی (illness) از قلمرو روانپزشکی به روانشناسی راه پیدا کرد. مارتین سلیگمن تئوریسین روانشناسی مثبت گرا در اثر معروف اش «روانشناسی مثبت گرا» می گوید: روانشناسی موفق شد به عنوان تنها همراه ذهنی و اجتماعی انسان مبتلا به دردهای فیزیکی و روحی، بعد از درمان با او همراهی ابدی داشته باشد. نه با درمانگر و پزشک که با قواعد پیشگام بر مراقبت یعنی رویکرد نوین بهداشت روان. رویکردی که انسان را تشویق می کند تا خودش از زندگی اش مراقب کند. در واقع بهداشت روان بکارگیری الگوهای پایدار سلامت در هنگام شرایط نسبتا عادی ست. شما می توانید هنگام ابتلا به یک سرماخوردگی ساده و یا در شرایط غم از دست دادن یک عضو خانواده تان به پزشک و مشاوره مراجعه کنید و بهبود لازم را کسب کنید. اما قدم بعد بهبودی چیست؟ اینجاست که بهداشت روان مطرح می شود. الگویی رفتاری که می توانید از جامعه و روند زندگی فردی تان دریافت کرده و هم نقش پیشگیری را ایفا کنید و هم مراقب از بهبودی که برای اش تلاش کرده اید.
و بر همین اساس موضوع علمی و اجتماعی بهداشت روان به سرعت توانست در ساختارهای جامعه جایگاهی متعالی را کسب کند.

 width=

درباب اهمیت بهداشت روان

بیماری های روانی شایع تر از سرطان، دیابت یا بیماری قلبی هستند. بیش از ۲۶ درصد از امریکاییان که سن بالای ۱۸ سال دارند، در معرض بیماری روحی قرار دارند. اختلالات شدید روانی حدود ۶ درصد از جمعیت بالغ یا حدود ۱ در ۱۷ نفر را تحت تاثیر قرار می دهد که متاسفانه تقریبا بیش از نیمی از امکان درمان بهره می برند. گزارش WHO هزینه های جهانی بیماری روحی را در سال ۲۰۱۰ به حدود ۲۰۵ تریلیون دلار برآورد کرده که تا سال ۲۰۳۰ پیش بینی می شود که بیش از ۶ تریلیون دلار رشد پیدا کند.

با توجه به آمار و ارقام فوق همه گیرشدن آگاهی بخشی بهداشت روان ضروری و لازم می شود.

 width=

بهداشت روان چیست؟

بهداشت یا سلامت روان به سلامت شناختی، رفتاری و احساسی ما اشاره دارد . به طور کلی به چگونگی افکار، احساس و رفتار ما اشاره دارد. اصطلاح “سلامت روان” گاهی به معنای فقدان یک اختلال روانی هم بکار برده می شود.
سلامت روان می تواند زندگی روزانه، روابط و حتی سلامت جسمانی را تحت تأثیر قرار دهد. سلامت روانی همچنین شامل توانایی فرد برای لذت بردن از زندگی است. برای به دست آوردن تعادل بین فعالیت های زندگی و تلاش برای دستیابی به انعطاف پذیری روحی.

 

نشانه های اولیه بیماری های روانی که بهداشت روان را بیدار می کند!

انسان در حال توسعه مدام در معرض مشکل قرار دارد. در این شرایط سلامت روانی امکان پذیر نیست، مگر آنکه به نشانه های در دسترس خود توجه کنیم. سازمان بهداشت و ارتقاء سلامت روان امریکا چندی از نشانه هایی که توجه به ضرورت عملی شدن بهداشت روان را ممکن می کند، عنوان کرده است:

۱. سیگار کشیدن و نوشیدن الکل
۲. استفاده از مواد مخدر بیش از حد طبیعی
۳.از افراد یا فعالیت هایی که معمولا از آنها لذت مرضی می بریم
۴. خوابیدن یا خوردن بیش از حد یا خیلی کم
۵. احساس می کنید که هیچ چیز مهم نیست
۶. به طور مداوم کم انرژی و بی حوصله بودن
۷. نمایش احساسات ناخوشایند و انتظار بازخورد مثبت داشتن
۸. عدم توانایی انجام وظایف استاندارد روزمره مانند کار کردن یا پخت غذا
۹. افکار یا خاطرات پایدار که به طور منظم ظاهر می شوند
۱۰. فکر کردن به آسیب رساندن به خود یا دیگران

چگونه سلامت یا بهداشت روان را تجربه کنیم؟

سلامت روان خوب، صرفا با فقدان مشکلات قابل تشخیص نیست.
سلامت روان خوب با توانایی فرد در انجام برخی از توابع و فعالیت های کلیدی در زندگی فردی و اجتماعی اش مشخص می شود، از جمله:

یک، توانایی در یادگیری
دو، توانایی جستجو، جذب و درک احساس، بیان و مدیریت طیف وسیعی از احساسات مثبت و منفی
سه، توانایی ایجاد و حفظ روابط خوب و پایدار با دیگران
چهار، توانایی برای مقابله با تغییر و عدم اطمینان در وابستگی ها و تداوم های شرایط و فرصت های بدست آمده: کار و عشق

سلامت روان شما همیشگی نیست. اما بهداشت روان مردم در مورد مشکل خود احساس ناراحتی می کنند و درباره آن زیاد صحبت نمی کنند. بسیاری از مردم حتی احساس راحتی در مورد بیان احساساتشان را نمی توانند تجربه کنند. بهداشت روان انگیزه بخشی و گشودگی ست دربرابر همین ناملایمات در بیان احساسات. آنچه در درمان وجودی و گروه درمانی ها رخ می دهد در واقع نمایش محلی و خرد الگوی اجتماعی بهداشت روان است: اگر خود را بشنویم، شناخته ایم و اگر خود را شناختیم به این دلیل است که نسبت به وقوع سلامت روان خود ایمان داریم.

به گفتگو بپیوندید

بازگشت به بالای صفحه